+ بين‏الحرمين قطعه‏اي از بهشت است.

به نام و ياد او

سلام دوستان

از اين که بار ديگر توفيق يافتم تا در خدمت شما ياران عزيز باشم، خداي را شاکرم.

الحق و الانصاف زيارت کربلا خوش گذشت و حسابي سر حال آمدم. جاي همه شما خالي! به ويژه نجف مرقد شريف امام علي عليه السلام که نخستين امام و رييس مذهب تشيع علوي است اما افسوس که چقدر مظلوم که در حرم شهيد نماز، از نماز جماعت و جمع‏خواني نماز ممانعت مي‏کنند. عجبا در مرقد شهيد نماز، نماز جماعت ممنوع است!!! آيا علي اين راد مرد بزرگ تاريخ براي هميشه تاريخ مظلوم نيست؟!! کاش روزي مهدي‏اش بيايد و داد را از بيداد بستاند و به اين مظلوميت هميشگي پايان دهد. کاش...

اما چه شيرين است بين الحرمين که وقتي غروب‏ها خيره خيره به چشمه خورشيد نگاه مي‏کني و با نگاه نازکت آخرين اشعه‏هاي طلايي رنگ خورشيد را نظاره مي‏کني، رو به قبله مي‏نشيني و روبرويت خداست، سمت راستت امام حسين عليه‏السلام و سمت چپت حضرت ابوالفضل عليه‏السلام. بين‏الحرمين قطعه‏اي از بهشت است، بلکه خود بهشت است. وقتي خود را مثل پر کاهي در هوا حس مي‏کني و خسي در ميقات مي‏شويي، انگار کبوتري مي‏شوي که بال مي‏گيري و روي گنبد طلا کنار آن پرچم سرخ رقصنده در نسيم مي‏نشيني و صداي يا حسين تشنه لب؛ از حنجره‏ي عطشناک‏ات بيرون مي‏تراود. حالا تو با زجه‏هايي که زده‏اي، با قول و قرارهايي که با امامت گذاشته‏اي، کبوتر حرم شده‏اي! عاشق و دلباخته و ديوانه کوي حسين عليه‏السلام.

حالا زيارت تو بدل به حجي مقبول شده است، حالا بي‏سفر و ديدار کعبه، حاجي شده‏اي!!!

حسين عليه‏السلام و کربلا دو مفهوم و دو کلمه‏ي مقدس و بي‏نهايتند که در کنه کلام و بيان نمي‏گنجند.

عجبا که عباس عليه‏السلام همه جا برادري را در حق برادرش تمام مي‏کند. اين جا هم قبل از زيارت حرم حسين عليه‏السلام بايد که از برادر رشيدش حضرت باب‏الحوائج، حاجت و اذن دخول به حرم امام حسين عليه‏السلام بگيري و بخواهي!! اين جا تعبير پيامبر و مولا علي در ذهنت تداعي مي‏شود که من شهر علمم و علي دروازه‏ي آن است، اين جا هم باب‏الحوائج حضرت عباس علي‏السلام دروازه‏ شهر عظيم حسيني است!!!. سلام بر باب‏الحوائج و سلام بر حسين عليه‏السلام

انشاالله در پست‏هاي بعدي باز هم از اين تشرف قدسي برايتان خواهم نوشت. يا حق